راه هنرمند
"ز یستن یعنی عدم اطمینان. اینکه ندانیم لحظه بعد، چه چیز یا چگونه پیش می آید. بمحض وقوف از آن، اندکی می میر ید . هنرمند هرگز بطور کامل وقوف ندارد. ما حدس می زنیم . شاید اشتباه کنیم. امّا گامی پس از گامی، در تار یکی می جهیم."
- آگنس دو میل
-"در جنگلم!
پیش میروم ...
و هیچ نمیدانم پشت این جنگل چیست؟انبوه درختها راه همواری را نشان نمیدهند و تنها تویی که راه خود را باز میکنی...لحظه به لحظه تویی که باید انتخاب کنی...آری ُاین منم که در جنگل پیش میروم...و واقعا در جنگلم...هرچند که روزهای متمادی میتوان خیال کرد که در جنگلی و نباشی یا روزهای متمادی شعار دهی که در جنگلی اما بهراسی از اینکه واقع شوی....اما تنها زمانی سوارآبیفام میشوی که در جنگلی نامحتوم به کرانه های نامعلومی که تو را آرام آرام میخوانند پیش بروی....و من در جنگلم!"
سوار آبیفام
این وبلاگ حاصل نوشته های روزانه ی یک شهروند-هنرمند است.